In tegenstaand tot wat we dachten lijkt de migratievraag niet dé vraag te zijn maar er is meer een verschuiving van de vraag naar de vraag dat de mensen niet meer buitenkomen. Ze komen enkel naar buiten om bepaalde behoefte te bevredigen.
Er is nergens volk. Op initiatieven is er ook nauwelijks volk. Dit is ons onbehagen. Je zou dit kunnen vertalen als een vraag om gemeenschap.
‘Het ontbreekt in Genk aan plekken. Er zijn geen plekken waar een soort van confrontatie mogelijk is, waar iets gecommuniceerd wordt.'
Een voorbeeld hiervan is dat er in Genk een heel groot fietsennetwerk is maar dit komt nooit in aanraking met andere functies. Er is bijvoorbeeld altijd sprake van een brug of een tunnel. Er zijn wel plaatsen waar fietsers met elkaar in aanraking komen maar dit is binnen hun eigen netwerk. Het is dus een parallel netwerk met de andere netwerken. Als er in Genk plaatsen zijn waar er toch confrontatie plaatsvindt worden de sporen ervan altijd direct afgekuist vb graffiti. Er is dus quasi geen materialisatie van de confrontatie. Ze lossen problemen op door alles uit elkaar te leggen. Er is geen confrontatie meer mogelijk.
Het buitenkomen dat er nu is in Genk is in zekere zin binnenblijven. Het is buitenkomen voor uw behoeften/ voorzieningen.
Er is nergens volk. Op initiatieven is er ook nauwelijks volk. Dit is ons onbehagen. Je zou dit kunnen vertalen als een vraag om gemeenschap.
‘Het ontbreekt in Genk aan plekken. Er zijn geen plekken waar een soort van confrontatie mogelijk is, waar iets gecommuniceerd wordt.'
Een voorbeeld hiervan is dat er in Genk een heel groot fietsennetwerk is maar dit komt nooit in aanraking met andere functies. Er is bijvoorbeeld altijd sprake van een brug of een tunnel. Er zijn wel plaatsen waar fietsers met elkaar in aanraking komen maar dit is binnen hun eigen netwerk. Het is dus een parallel netwerk met de andere netwerken. Als er in Genk plaatsen zijn waar er toch confrontatie plaatsvindt worden de sporen ervan altijd direct afgekuist vb graffiti. Er is dus quasi geen materialisatie van de confrontatie. Ze lossen problemen op door alles uit elkaar te leggen. Er is geen confrontatie meer mogelijk.
Het buitenkomen dat er nu is in Genk is in zekere zin binnenblijven. Het is buitenkomen voor uw behoeften/ voorzieningen.
Zeker in Genk word je met de vraag geconfronteerd wat pedagoog zijn nu juist is. Wat de rol van de pedagoog is in de samenleving.
Genk is groot voor weinig inwoners. Het kan zijn dat dit een rol speelt want dit hangt samen met de manieren van wonen en manieren van werken. De kwestie van de verzorgingsstaat is dat er teveel is aan al de initiatieven. Voor wie zijn deze er? Enkel voor pedagogen aan het werk te houden.
In Genk zie je de manier waarover wij denken in deze samenleving. Iedereen heeft behoeften en dan is er een instelling die iets gaat organiseren om die behoeften te bevredigen.
Genk is groot voor weinig inwoners. Het kan zijn dat dit een rol speelt want dit hangt samen met de manieren van wonen en manieren van werken. De kwestie van de verzorgingsstaat is dat er teveel is aan al de initiatieven. Voor wie zijn deze er? Enkel voor pedagogen aan het werk te houden.
In Genk zie je de manier waarover wij denken in deze samenleving. Iedereen heeft behoeften en dan is er een instelling die iets gaat organiseren om die behoeften te bevredigen.
De grote vraag die we ons kunnen stellen is of er nog een inzet is in Genk? Zijn er nog dingen die op het spel staan? Gaat het nog over iets?
In de les Thema’s en Kwestie in de sociaal culturele pedagogiek ging het over de tekst van Esposito over gemeenschap. Hij zegt dat de gemeenschap niet de uitbreiding is van individuen. Het is niet omdat we veel mensen samenbrengen dat je gemeenschap hebt. De gemeenschap komt er pas door de blootstelling. Zo’n ervaring van gemeenschap, van blootstelling gaat niet zonder pijn.
Dit doet me denken aan een kinderboek dat ik aan het lezen ben ‘alleen op de wereld’. Het verhaal gaat over een jongetje die als straatmuzikant probeert te overleven. Hij is heel gelukkig als hij binnen bij mensen kan wonen, zonder zorgen. Na een tijdje krijgt hij echter heimwee naar zijn leven als zwerver. Het is immers te comfortabel om altijd in een huis te wonen. Hij wilt blootgesteld worden door dit buitenkomen. Volgens mij is dit het soort buitenkomen waar naar gestreefd moet worden in Genk.
Dit doet me denken aan een kinderboek dat ik aan het lezen ben ‘alleen op de wereld’. Het verhaal gaat over een jongetje die als straatmuzikant probeert te overleven. Hij is heel gelukkig als hij binnen bij mensen kan wonen, zonder zorgen. Na een tijdje krijgt hij echter heimwee naar zijn leven als zwerver. Het is immers te comfortabel om altijd in een huis te wonen. Hij wilt blootgesteld worden door dit buitenkomen. Volgens mij is dit het soort buitenkomen waar naar gestreefd moet worden in Genk.