PRINCIPES
Burning man heeft een veelheid aan doelstellingen deze worden nagestreefd door de ‘burners’. Dit zorgt ervoor dat het festival een veelheid aan interessegebieden heeft. De deelnemers van het festival bepalen mee de aard van het festival? Hierdoor zijn er een aantal specifieke constanten terug te vinden. Deze zijn:
• Gemeenschap: het gaat om het delen en creëren van een gemeenschap
• Artistieke activiteit: kunst is een centraal element van het festival
• Absurditeit: het gaat over iets ongepast, uit de toon, doelloos en onzinnig
• Decommodificatie: de welvaart van de burgers is onafhankelijk van hun positie op de arbeidsmarkt
• Pret: het gaat om de vreugde van het leven
Er zijn geen regels over hoe iemand zich moet gedragen op het festival, uitgezonderd van regels in verband met gezondheid, veiligheid, en het welzijn en beschermen van de gemeenschap. Integendeel, het is aan de deelnemers om zelf te beslissen wat ze willen geven aan de gemeenschap en hoe hij of zij zal bijdragen.
Het is mogelijk om te spreken over de ‘tien geboden’ van het festival. Deze tien beginselen zijn:
1. Radicale inclusie: iedereen is welkom. Er is geen voorwaarde om te kunnen deel uitmaken van de gemeenschap van het festival. Al moeten de deelnemers wel een toegangsticket hebben, zichzelf voorzien in hun basisbehoeften en de basisregels van het evenement respecteren.
2. Gifteconomie: In burning man is sprake van een gitfeconomie. Het gaat er om geven zonder er iets voor terug te verwachten (van gelijke waarde). Het is niet de bedoeling om gebruik te maken van geld.
3. Decommercialisering: Het festival vindt plaats in een sociale omgeving waar er geen gebruik gemaakt wordt van sponsoring of reclame. Zo willen de organisatoren voorkomen dat de participatieve ervaring niet gaat verdrongen worden door een consumptiesysteem. Er zijn ook geen financiële transacties toegestaan behalve dan de verkoop van tickets, drank, ijs (waarvan de opbrengst naar een goed doel gaat), busritten, bandjes om het festival in en uit te kunnen lopen, diesel en biodiesel,…
4. Radicale zelfvoorziening: De deelnemers worden geacht verantwoordelijk te zijn voor hun eigen levensonderhoud gezien de harde natuurlijke omgeving van het festival en de grootte. Burning Man moedigt individuen aan om hun innerlijke bronnen te ontdekken, te gebruiken en op hen te rekenen. Omdat Burning Man handel verbiedt (buiten de hierboven vermelde uitzonderingen), wordt er aan de deelnemers duidelijk gemaakt dat het belangrijk is dat ze zich goed voorbereiden om te voorzien in hun eigen levensonderhoud bijvoorbeeld water, voedsel, kleding en onderdak. Het festival zelf geeft geen materiele bijstand aan de deelnemers, met uitzondering van openbare toiletten.
5. Radicale zelfexpressie: de deelnemers worden aangemoedigd zich te uiten op vele manieren, via verschillende vormen van creativiteit en kunstprojecten. Tijdens het festival is de kledij optioneel. Nudisme komt vaak voor, maar nog steeds in de minderheid.
6. Gemeenschappelijke inspanning: Burning Man is een evenement gericht op samenwerking. De deelnemers worden aangemoedigd samen te werken en elkaar te helpen.
7. Burgerlijke verantwoordelijkheid: het maatschappelijk middenveld wordt zeer gewaardeerd. Van de leden van de gemeenschap die evenementen organiseren wordt verwacht dat zijn verantwoordelijkheid nemen voor het welzijn van het publiek. Ze moeten ook de verantwoordelijkheid nemen dat de activiteiten in overeenstemming zijn met de wet.
8. Geen sporen achterlaten: het festival is milieuvriendelijk. Er moet voor worden gezorgd dat er geen sporen achterblijven na het eindigen van het festival. Er moet voor worden gezorgd dat de activiteiten geen negatieve invloed hebben op het milieu. Alles moet in propere staat worden achtergelaten.
9. Participatie: Burning man is een gemeenschap op basis van participatie in de overtuiging dat individuele of sociale verandering pas kan worden gerealiseerd door middel van een diepe persoonlijke deelname. Bezoekers van het festival worden uitgenodigd om actief deel te nemen, dit wil zeggen actief te werken en te spelen. Een motto van burning man is: “we maken de wereld echt door middel van acties die het hart openen”. “We make the world real through actions that open the heart.”
10. Cultuur van nu: de deelnemers worden utigenodigd onderdelen te worden van het festival. Om de gemeenschap rondom hen te voelen en hun innerlijke zelf en relatie tot het evenement te ontdekken met als doel op gelijke voet te staan met onszelf en de wereld rondom ons.
maandag 12 maart 2012
vrijdag 2 maart 2012
Hoe het verder moet (voor mezelf)
Burning man is het festival waar ik mee wil verder gaan.
Het is wat ik denk dat Genk nodig heeft. Genk is saai en doods en burning man leeft en zit vol ervaringen. Het kunstenfestival speelt zich af in een stuk woestijn in Nevada. Eigenlijk is Genk ook een woestijn: een doodse plek waar niets te gebeuren valt. Volgens de deelnemers is er sprake van een tijdelijke samenleving in het festival. En dit is wat ik ook in Genk wil bereiken: een beetje samenleving in de doodse woestijn.
Nu ga ik bekijken wat het festival tot het festival maakt. Welke elementen er nodig zijn, welke karakteristieken het heeft en welke regels er gelden. Zoals vb niet vervuilen, verkleden, participeren,…
Ik ga het festival beschrijven hoe ik zou willen hoe het plaatsvindt in Genk en niet hoe het haalbaar is. Een feest is immers een uitzonderingssituatie en ik hoef het niet te limiteren tot de normale regels van de maatschappij.
Ook ga ik het saaie Genk beschrijven: misschien door middel van foto’s.
Om dan zo het contrast te schetsen tussen Genk en Burning man. En dit wordt dan ook mijn ontwerp.
Het is wat ik denk dat Genk nodig heeft. Genk is saai en doods en burning man leeft en zit vol ervaringen. Het kunstenfestival speelt zich af in een stuk woestijn in Nevada. Eigenlijk is Genk ook een woestijn: een doodse plek waar niets te gebeuren valt. Volgens de deelnemers is er sprake van een tijdelijke samenleving in het festival. En dit is wat ik ook in Genk wil bereiken: een beetje samenleving in de doodse woestijn.
Nu ga ik bekijken wat het festival tot het festival maakt. Welke elementen er nodig zijn, welke karakteristieken het heeft en welke regels er gelden. Zoals vb niet vervuilen, verkleden, participeren,…
Ik ga het festival beschrijven hoe ik zou willen hoe het plaatsvindt in Genk en niet hoe het haalbaar is. Een feest is immers een uitzonderingssituatie en ik hoef het niet te limiteren tot de normale regels van de maatschappij.
Ook ga ik het saaie Genk beschrijven: misschien door middel van foto’s.
Om dan zo het contrast te schetsen tussen Genk en Burning man. En dit wordt dan ook mijn ontwerp.
donderdag 1 maart 2012
Burning Man
Een ander festival dat Sofie Van Mol bespreekt bij weg van de wereld is: Burning man. Het is een kunstenfestival uit Nevada. Er wordt een stukje van black rock desert compleet afgebakend voor dit festival. Het is heel moeilijk om te beschrijven wat het nu precies is. Zoals ze zelf zeggen: “Trying to explain what Burning Man is to someone who has never been to the event is a bit like trying to explain what a particular color looks like to someone who is blind.” Het gaat over een ervaring, en deze kan je pas begrijpen als je er zelf bij bent geweest. Het is niet te omschrijven in woorden.
Dit merk je ook bij het zien van de aflevering van weg van de wereld. Sofie probeert wel uit te leggen hoe het in elkaar zit maar je merkt dat je het niet helemaal kan vatten omdat je er niet zelf bij zijt en het niet zelf ervaart. Zelf zeggen ze dat het een jaarlijks kunstenfestival is en tijdelijke gemeenschap die gebaseerd is op radicale zelfexpressie en zelfredzaamheid.
Het festival is zo een 25 jaar geleden ontstaan op een strand van San Francisco waar een aantal vrienden vuur hebben gemaakt. Ondertussen is het een gigantisch kunstenfestival met als hoogtepunt het in brand steken van ‘wicker man’. Dit is een metershoge houten of rieten pop en als deze brand betekent dit het symbolische einde van het festival.
Het afgebakend stukje woestijn wordt een plaats dat volstaat met kunstwerken. Het zijn geen kunstwerken om naar te kijken, je moet participeren. “De tijdelijke gemeenschap die ontstaat in de barre woestijn, floreert dankzij principes waar iedereen, en dus ook Sofie, zich een week lang aan houdt: participatie, zelfexpressie en zelfvoorziening.”.
De mensen lopen er rond in een gek kostuum of zelfs helemaal naakt. Zo willen ze expressie geven aan hun innerlijke zelf. Het is verboden om er rond te rijden in auto’s buiten als uw auto er niet uitziet als een auto maar wel als één of ander gek voertuig. Het is niet de bedoeling om vanop een afstand naar de kunstwerken te kijken, je moet erin meedoen, eraan komen en ermee bezig zijn.
Zo is er in de reportage te zien dat er een groot houten gebouw is dat op het einde helemaal afgebrand gaat worden. Hier kan je iets op de muur schrijven wat je kwijt wilt, over dingen die je hebt meegemaakt of mensen die je mist. Er is te zien dat er veel mensen aan het huilen zijn als ze er iets opschrijven.
Door de deelnemers zelf wordt Burning Man omschreven als een experimentele samenleving, radicale zelfuiting en radicale zelfvoorziening. De achterliggende gedachte is dat er tijdens het festival een gemeenschap wordt opgebouwd waar iedereen welkom is ongeacht ras of geslacht en waar iedereen zich kan uitten op de manier dat hij of zij zelf wil, en waar hij of zij t beste in is.
Het is niet de bedoeling om geld te gebruiken. Je mag wel dingen weggeven. Ze zeggen dat het een gifteconomy is. De mensen moeten elkaar helpen? De organisatie bestaat dan ook vooral uit vrijwilligers. Ook is het de bedoeling dat als ge vertrekt, je alles proper achterlaat.
Er is heel veel vrijheid en maar weinig regels. De regels die er zijn hebben vooral betrekking op geweld, wapens en husidieren.
Tegenwoordig zijn er wel wat meer regels omdat het festival heel groot wordt en er anders gevaarlijke situaties zouden kunnen ontstaan. Maar er wordt wel op gelet om zo weinig mogelijk vrijheid van de festivalgangers af te pakken.
Ik heb nu al geprobeerd om veel info te verzamelen om zo een beetje een beeld te schetsen maar zoals al eerder gezegd: om echt te weten te komen wat het is het noodzakelijk om er zelf naartoe te gaan.
Dit merk je ook bij het zien van de aflevering van weg van de wereld. Sofie probeert wel uit te leggen hoe het in elkaar zit maar je merkt dat je het niet helemaal kan vatten omdat je er niet zelf bij zijt en het niet zelf ervaart. Zelf zeggen ze dat het een jaarlijks kunstenfestival is en tijdelijke gemeenschap die gebaseerd is op radicale zelfexpressie en zelfredzaamheid.
Het festival is zo een 25 jaar geleden ontstaan op een strand van San Francisco waar een aantal vrienden vuur hebben gemaakt. Ondertussen is het een gigantisch kunstenfestival met als hoogtepunt het in brand steken van ‘wicker man’. Dit is een metershoge houten of rieten pop en als deze brand betekent dit het symbolische einde van het festival.
Het afgebakend stukje woestijn wordt een plaats dat volstaat met kunstwerken. Het zijn geen kunstwerken om naar te kijken, je moet participeren. “De tijdelijke gemeenschap die ontstaat in de barre woestijn, floreert dankzij principes waar iedereen, en dus ook Sofie, zich een week lang aan houdt: participatie, zelfexpressie en zelfvoorziening.”.
De mensen lopen er rond in een gek kostuum of zelfs helemaal naakt. Zo willen ze expressie geven aan hun innerlijke zelf. Het is verboden om er rond te rijden in auto’s buiten als uw auto er niet uitziet als een auto maar wel als één of ander gek voertuig. Het is niet de bedoeling om vanop een afstand naar de kunstwerken te kijken, je moet erin meedoen, eraan komen en ermee bezig zijn.
Zo is er in de reportage te zien dat er een groot houten gebouw is dat op het einde helemaal afgebrand gaat worden. Hier kan je iets op de muur schrijven wat je kwijt wilt, over dingen die je hebt meegemaakt of mensen die je mist. Er is te zien dat er veel mensen aan het huilen zijn als ze er iets opschrijven.
Door de deelnemers zelf wordt Burning Man omschreven als een experimentele samenleving, radicale zelfuiting en radicale zelfvoorziening. De achterliggende gedachte is dat er tijdens het festival een gemeenschap wordt opgebouwd waar iedereen welkom is ongeacht ras of geslacht en waar iedereen zich kan uitten op de manier dat hij of zij zelf wil, en waar hij of zij t beste in is.
Het is niet de bedoeling om geld te gebruiken. Je mag wel dingen weggeven. Ze zeggen dat het een gifteconomy is. De mensen moeten elkaar helpen? De organisatie bestaat dan ook vooral uit vrijwilligers. Ook is het de bedoeling dat als ge vertrekt, je alles proper achterlaat.
Er is heel veel vrijheid en maar weinig regels. De regels die er zijn hebben vooral betrekking op geweld, wapens en husidieren.
Tegenwoordig zijn er wel wat meer regels omdat het festival heel groot wordt en er anders gevaarlijke situaties zouden kunnen ontstaan. Maar er wordt wel op gelet om zo weinig mogelijk vrijheid van de festivalgangers af te pakken.
Ik heb nu al geprobeerd om veel info te verzamelen om zo een beetje een beeld te schetsen maar zoals al eerder gezegd: om echt te weten te komen wat het is het noodzakelijk om er zelf naartoe te gaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)