Burning Man

Een ander festival dat Sofie Van Mol bespreekt bij weg van de wereld is: Burning man. Het is een kunstenfestival uit Nevada. Er wordt een stukje van black rock desert compleet afgebakend voor dit festival. Het is heel moeilijk om te beschrijven wat het nu precies is. Zoals ze zelf zeggen: “Trying to explain what Burning Man is to someone who has never been to the event is a bit like trying to explain what a particular color looks like to someone who is blind.” Het gaat over een ervaring, en deze kan je pas begrijpen  als je er zelf bij bent geweest. Het is niet te omschrijven in woorden.
Dit merk je ook bij het zien van de aflevering van weg van de wereld. Sofie probeert wel uit te leggen hoe het in elkaar zit maar je merkt dat je het niet helemaal kan vatten omdat je er niet zelf bij zijt en het niet zelf ervaart. Zelf zeggen ze dat het een jaarlijks kunstenfestival is en tijdelijke gemeenschap die gebaseerd is op radicale zelfexpressie en zelfredzaamheid.
Het festival is zo een 25 jaar geleden ontstaan op een strand van San Francisco waar een aantal vrienden vuur hebben gemaakt. Ondertussen is het een gigantisch kunstenfestival met als hoogtepunt het in brand steken van ‘wicker man’. Dit is een metershoge houten of rieten pop en als deze brand betekent dit het symbolische einde van het festival.
Het afgebakend stukje woestijn wordt een plaats dat volstaat met kunstwerken. Het zijn geen kunstwerken om naar te kijken, je moet participeren. “De tijdelijke gemeenschap die ontstaat in de barre woestijn, floreert dankzij principes waar iedereen, en dus ook Sofie, zich een week lang aan houdt: participatie, zelfexpressie en zelfvoorziening.”.
De mensen lopen er rond in een gek kostuum of zelfs helemaal naakt. Zo willen ze expressie geven aan hun innerlijke zelf. Het is verboden om er rond te rijden in auto’s buiten als uw auto er niet uitziet als een auto maar wel als één of ander gek voertuig. Het is niet de bedoeling om vanop een afstand naar de kunstwerken te kijken, je moet erin meedoen, eraan komen en ermee bezig zijn.
Zo is er in de reportage te zien dat er een groot houten gebouw is dat op het einde helemaal afgebrand gaat worden. Hier kan je iets op de muur schrijven wat je kwijt wilt, over dingen die je hebt meegemaakt of mensen die je mist. Er is te zien dat er veel mensen aan het huilen zijn als ze er iets opschrijven.
Door de deelnemers zelf wordt Burning Man omschreven als een experimentele samenleving, radicale zelfuiting en radicale zelfvoorziening. De achterliggende gedachte is dat er tijdens het festival een gemeenschap wordt opgebouwd waar iedereen welkom is ongeacht ras of geslacht en waar iedereen zich kan uitten op de manier dat hij of zij zelf wil, en waar hij of zij t beste in is.
Het is niet de bedoeling om geld te gebruiken. Je mag wel dingen weggeven. Ze zeggen dat het een gifteconomy is. De mensen moeten elkaar helpen? De organisatie bestaat dan ook vooral uit vrijwilligers. Ook is het de bedoeling dat als ge vertrekt, je alles proper achterlaat.
Er is heel veel vrijheid en maar weinig regels. De regels die er zijn hebben vooral betrekking op geweld, wapens en husidieren.
Tegenwoordig zijn er wel wat meer regels omdat het festival heel groot wordt en er anders gevaarlijke situaties zouden kunnen ontstaan. Maar er wordt wel op gelet om zo weinig mogelijk vrijheid van de festivalgangers af te pakken.
Ik heb nu al geprobeerd om veel info te verzamelen om zo een beetje een beeld te schetsen maar zoals al eerder gezegd:  om echt te weten te komen wat het is het noodzakelijk om er zelf naartoe te gaan.