Tussen alle feesten door wil ik even stilstaan bij andere dingen die mij opgevallen zijn, die ik gehoord heb. Ze hebben niet rechtstreeks te maken met mijn onderzoekje naar de feesten. Ze zijn echter wel relevant wat Genk betreft.
Het eerste waar ik het over wil hebben is het verhaal van een afgestudeerde sociaal pedagoog: Thomas Geusens. Net zoals elk jaar hebben we met de pedagogische kring een sprekersavond georganiseerd voor de tweedejaars. Hier komen afgestudeerde pedagogen praten over hun job. Zo kan het voor de tweedejaars makkelijker worden om een afstudeerrichting te kiezen. Thomas kwam vertellen over zijn job.
Thomas werkt bij streetwize. De opbrengst van hun organisatie gaat naar Mobile School. Ik heb gezien dat Eline (genkeline.blogspot.com) ook een bericht heeft gepubliceerd over de mobiele school en Thomas. Dus ik ga me beperken met het geven van informatie. Deze vind je immers duidelijk uitgelegd terug op Eline haar blog.
Wat ik nu zo speciaal vind aan Thomas zijn verhaal is het feit dat hij heel kritisch staat tegenover de pedagogiek en pedagogische interventies. Hij heeft ondervonden dat hij met pedagogische projecten heel weinig kan bereiken. Hij heeft zichzelf altijd gezien als iemand die de wereld wil verbeteren en dit lukte hem nooit met pedagogsche interventies. Iets wat er voor kan zorgen dat je wel iets kan bereiken is geld, hierdoor is het idee gegroeid om een bedrijfje op te richten. Hij liet weten dat hij het erg vond dat de mobiele school afhankelijk was van subsidies. Hij heeft het idee (waar ik hem gelijk in geef) dat het niet goed is als je mensen afhankelijk van iets maakt. Zelf gaf hij het voorbeeld: 'Je moet de mensen geen graan geven, maar ze leren hoe deze te oogsten.'. Het feit dat de mobiele school afhangt van subsidies druist dus in tegen dit principe. Hierdoor is het bedrijf Streetwize er gekomen. Met de winst hiervan proberen ze de mobiele school te onderhouden.
Streetwize geeft op een hele speciale manier vormingen aan bedrijven. Ze gaan ervan uit dat bedrijven heel veel kunnen leren van straatkinderen. Vermits deze heel veel vaardigheden moeten hebben om te kunnen overleven. Een voorbeeld van een vorming dat ze hebben gegeven was dat ze een directieteam een week hebben laten overleven op straat. Ze werken ook samen met kinderen die op het straat moeten overleven.
Ze laten dus bedrijven (zoals Nike) heel veel geld betalen om te leren van de straat.
Wat me hier zoveel in inspireert is deze combinatie tussen een sociaal project en de bedrijfswereld.
Je merkt het, voor mijn blog en onderzoek naar feesten is dit misschien niet zo relevant. Ik vond het echter een te interessant verhaal om te laten liggen, en misschien kunnen anderen er wel door geïnspireerd raken bij het maken van hun educatief ontwerp.
Ik heb dit bericht net gepubliceerd en bedenk me dat dit wel heel belangrijk is voor mijn ontwerp. Niet voor de feesten zelf, wel voor de vraag wat een pedagoog is, of zou moeten zijn. Ik denk wat ik hier heb verteld, is wat een goede pedagoog moet zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten